Z PASTORALNYCH PRZEMYŚLEŃ


7 Ucho Igielne czyli o NAJWAŻNIEJSZEJ przyczynie skłaniającej pierwszych Chrześcijan, do spisania Nowego oraz akceptacji Starego Testamentu na początku naszej ery.


Odpowiedź wydawać się może oczywista - ZMARTWYCHWSTANIE. Ono powinno BYĆ podstawą spisania NOWEGO Testamentu, wraz z całym przekazem pozostawionym przez STARY Testament, uzupełniającym te idee o JEDYNYM BOGU czy PRZYJŚCIU MESJASZA. 

DLACZEGO Zmartwychwstanie? BOWIEM TYLKO ON Z MARTWYCH WSTAŁ.

Na WIERZE w Zmartwychwstanie Jezusa, POTWIERDZENIU faktu, iż Jezus był Chrystusem-Mesjaszem skoro Z-Martwych-Wstał, zbudowane zostało to, co nazywamy Nauczaniem Kościoła. Do wiary tej Kościół doszedł już u początku istnienia, lecz droga ku TEMU nie była łatwa. Zauważmy, że NIE ZMARTWYCHWSTANIE, choć niezaprzeczalnie najważniejszy fakt stojący u podstaw wiary Chrześcijańskiej, lecz OPISY Męki Pańskiej zawierające proces, aresztowanie, egzekucje, pochówek, stanowią zarazem najdłuższą i ciągłą redakcję w każdym z opisów ewangelicznych. Sekcje te są nawet dłuższe niż opisy Narodzenia. Dopiero po Opisach Pasji następują relacje o "pustym grobie", i o "ukazywaniu się żywego Jezusa” kobietom i uczniom Pańskim. PASJA stanowiła coś najważniejszego w życiu Jezusa, skoro tyle uwagi jej właśnie poświęcono. 

Czy może coś oznaczać użycie bezokolicznika "poświęcać" w czasie przeszłym i liczbie mnogiej?     Otóż może! Takie użycie wskazuje poniekąd, iż albo sami Ewangeliści poświęcili więcej uwagi Pasji lub "ktoś" dokonał tego już przed nimi. Jeśli oni sami, to ”kiedy i dlaczego“ tak właśnie a nie inaczej spisali swoje WERSJE? Jeśli zaś, "ktoś"- to również: KTO, KIEDY, DLACZEGO ? 

Przez wieki całe prowadzono dyskusje i badania, aż wreszcie w roku 1955 Kościół Katolicki oficjalnie ogłosił poprzez Papieską Komisję Biblijną, że: "trzy są płaszczyzny tradycji, poprzez które to dotarło do nas nauczanie i życie Jezusa: Płaszczyzna pierwsza; to posługiwanie Jezusa, jakie dokonało się w 1-wszej części 1-go stulecia (A.D.) w latach ok. 28-30. Płaszczyzna druga: okres apostolskiego nauczania, datowany na 2-gą część tegoż samego stulecia, w latach ok. 30-65, kiedy to zmarli najbardziej znani Apostołowie, czyli w połowie lat 60-tych. Płaszczyzna trzecia: okres spisywania Ewangelii (użyty jest tu termin Ewangelia w liczbie pojedynczej), który może być datowany na 3-cią część wieku (prawdopodobnie Mk w późnych latach 60-tych; Mt i Łk w 70 lub 80-tych; J w późnych latach 80- lub 90-tych)”. 

Niestety większość RZYMSKO-KATOLIKÓW, włączając w to niektórych księży i nauczycieli religii-katechetów, nie zna oficjalnej pozycji Kościoła na temat Ewangelii, stanowiąc tym samym o przyczynie niedokładnej-bojaźliwo-przezornej niechęci w podejmowaniu prób wyjaśniania tychże sekcji Ewangelii, w których to posługiwanie Jezusa nie jest HISTORIĄ. 

Podobnie ma się sprawa ze Starym Testamentem. Nie wszystkie opowiadania tam zamieszczone są przekazami czysto historycznymi. O czym wspomnieliśmy już przy skrótowym omawianiu opowiadań lub innymi słowy, przekazów O Stworzeniu. 

Jezus urodził się prawdopodobnie w tym samym roku w którym zmarł król Herod, czyli licząc już po naszemu w 4 roku Naszej Ery. Jego życie zmieniło ludzką percepcję Boga i nadało historii kurs zachodniego świata. Klasyczna forma chrześcijaństwa, wykreowana została po Jego śmierci przez innego Żyda, Pawła z Tarsu, który rozpoczął owo dzieło głoszenia Dobrej Nowiny o Chrystusie zarówno do Żydów  jak i do Pogan. 

Ale JAK i DLACZEGO redagowano Ewangelie ?


O tym w kolejnym Uchu Igielnym;

Zostańcie Z Bogiem

wasz brat Ks. Adalbert